วันที่สองในเวียตนามกลางไหว้พระวัดหลิ๋งอิ๋ง เยี่ยมร้านขายไข่มุก ขายหยก ขายผ้าใยไผ่ ขายหินอ่อนแกะสลัก เมืองโบราณฮอยอันและล่องเรือกระด้ง

 ที่นอนคืนแรกทริบนี้ โรงแรมชั้นเจ็ด เลยมีโอกาสมองวิวของเมืองเว้ ยามเช้ามองเห็นแม่น้ำหอมที่เมือวานไปล่องเรือมังกร ชมการแสดงพื้นเมือง นักร้องเวียตนามร้องเพลงลอยกระทงและจัดให้ นักท่องเที่ยวลอยกระทง เพื่อแลกกับทริบ ไกด์ว่าค่าแรงเวียตนามถูกมาก รายรับแต่ละตนจึงน้อยอาศัยรายได้จากการขายของที่ระลึก เบียร ทริบ พวงมาลัย จากนักท่องเที่ยว

 มีบ๋อยบริกร ยกกระเป๋าน่ารักรูปหล่อ พี่ๆพากันชมเพราะเขามีแขกคนไทยมาพักปประจำเขาจึงเรียนพูดภาษาไทยได้หลายคำ น้องเขาดูแลเราดีมากเสียดายไม่ได้ให้ทริบหวังว่าคนอื่นจะให้บ้าง

 ดอกไม้ที่โต๊ะห้องพัก

อาหารเช้าที่โรงแรม 

ร้านอาหารเย็นเมื่อวานเราไปกินกันชั้นสอง อาหารอร่อยกว่ากลางวัน

 รถบัสคันเดิมมารับเราหน้าโรงแรมจัดการกระเป๋าให้เราเรียบร้อย ไกด์ให้เราแบ่งชุดสำหรับขนไปบนบานาฮิลล์ ใส่กระเป๋าเล็กจะได้ไม่ลำบากลากหนักๆ เพราะข้างบนมีแต่เดิน และเดิน

คนทำมาหากินของเวียตนาม

  เดินทางออกจากเมืองเว้กลับดานัง แวะรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารไกล้ทะเลสาบที่เขาเลี้ยงหอยมุก ร้านอาหารมีสามชั้น สองสามเป็นร้านอาหารส่วนด้านล่างร้านอาหารเป็นร้านขายเครื่องประดับที่มาจากหอยมุก แบบต่างๆ งดงามราคาไม่แพง

เมนูอาหารกลางวันเป็นอาหารทะเล

แรกๆเกรงใจ

สักพักเริ่มเดินเครื่องหมดไม่เหลือ

อิ่มและอร่อยใช้ได้

แยกตัวออกมาเก็บภาพทะเลสาบ

เขาเรียกว่าอ่าว ลังโก

 ริมอ่าวลังโกระหว่างทางมีการเลี้ยงหอยเพื่อการผลิตมุก  สินค้าเครื่องประดับจากมุก ภาพฝังจากเปลือกหอย ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่ทำจากไข่มุก

 เราไม่ชื้อ  แต่เราไม่อยากออกไปสัมผัสอากาศที่ร้อนจัดข้างนอก ก็เลยยืนตากลมแอร์ในร้านแทน ฮ่าๆๆ

มุมนี้แหละเย็นดีหมอแสงวรรณ์บอกไม่เลยไปไหน

ผลิตภัณฑ์ความงาม

วู้ ฮู้ ร้อนจังเลยครับ

ช่างมันวิวมันสวย

คนอื่นเขายังอุตส่าห์เดินไปกลางแดดเอาภาพสวยๆที่ระลึก

แบบนี้เรียกร้อนจนหัวเปียกได้ไหมครับ ฮ่าๆๆๆ

มองวิวก้อพอนะครับ

ึ้นรถบัสโชเฟอร์เร่งแอร์เย็นฉ่ำ น่ารักมาก

กินอิ่มมากเลยครับ

สบายๆ

หนังท้องตึงหนังตาหย่อน  อีกกว่าชั่วโมงบนรถจะลอดอุโมงค์กลับเมืองฮอยอันมีหวังหลับสักงีบ

อ่าวงามดีครับ ลาก่อนนะเมืองเว้ 

ถึงสะพานมังกรแล้ว

ไปต่อกันที่วัดหลิ๋งอิ๋ง บนเกาะเซินตร่า

มองกลางวันหัวมังกรดูไม่ออก ดูแค่ว่าเป็นสะพานเท่านั้นเอง

ถึงแล้วเราจะได้ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม

ใช้มือถือถ่ายทั่วเลยเพราะกล้องแคนนอนความจำเต็ม ลบไม่ทัน

พระธาตุหกเหลี่ยมแบบเมืองจีน

คิดว่าไปแสดงหนังจีนกำลังภายใน

เน้นคนไม่เน้นเจ้าแม่กวนอินม อิๆๆ

ท่าใหนดี

บนวัดมีลมโชยจากทะเลและร่มไม้เยอะเลยไม่ร้อนมากนัก

อ้าว หนึ่ง สอง ซ้าม

เฮ้ๆๆๆ

หนุ่มตะวัน

ให้มันรู้ว่าร้อนนะ

ออกแดดแว่นดำ

เข้าร่มแว่นใส แฮ่ๆๆ

แจกันหยกนะพุงไม่เกี่ยว 

แพงจังไม่มีเงินชื้อนะครับดูเฉยๆ

แวะร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์หินอ่อน ไม่อยากแวะแต่ที่เวียตนามไกด์ถูกบังคับให้พาทัวร์ลงเที่ยวจับจ่ายชื้อของวัันละสองจุดเป็นอย่างน้อย ทริปเราก้อไม่เว้นจากกติกานี้

หินอ่อนแกะสลักงดงามมากมายครับ

หลบร้อนบนรถเช่นเคย

เมืองโบราณฮอยอัน (Hoi An Ancient Town) ในสมัยของอาณาจักรจามปา บริเวณนี้เคยเป็นเมืองท่าบนปากแม่น้ำทูโบน ซึ่งมีชื่อว่า ไฮโฟ โดยเป็นศูนย์กลางทางการค้าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 มีชาวต่างชาติมาตั้งถิ่นฐานและค้าขายในเมืองนี้เป็นจำนวนมาก ทั้งชาวจีน ญี่ปุ่น ดัตช์ และอินเดีย เดิมทีเมืองนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยมีคลองสายหนึ่งคั่นอยู่กลางเมือง มีสะพานญี่ปุ่นทอดข้ามคลองเพื่อกั้นแบ่งเขตชุมชนของชาวญี่ปุ่นที่อีกฝั่งหนึ่งของคลอง ตัวสะพานสร้างโดยชาวญี่ปุ่น มีลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทุกวันนี้ ฮอยอันยังคงเป็นเมืองขนาดเล็กเช่นเดิม แต่ก็มีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยือนเป็นจำนวนมาก ผู้มาเยือนมักมาเยี่ยมชมร้านค้าขายผลงานทางศิลปะและหัตถกรรม

เมืองฮอยอัน

ค่ำแล้วไกด์พาเราไปจบทริปประจำวันที่หมู่บ้านกั๊มทาน สัมผัสประสบการณืใหม่ในหมู่บ้านเล็กๆ ภายในเป็นสวนมะพร้าวและมีแม่น้ำล้อมรอบ ในระหว่างสงครามเป็นที่แอบพักของทหาร ในปัจจุบันอาชีพหลักทำการประมง และมีอาชีพรองคือการต้อนรับนักท่องเที่ยวล่องเรือกระด้ง ระหว่างล่องเรือกระด้งจะมีการแสดง การร้องเพลงพื้นเมือง และเพลงไทยฮิตๆเพื่อเอาใจพวกเรา รู้สึกได้ตั้งแต่ก่อนลงเรือที่เครื่องเสียงเปิดเพลงเต่างอย ของจินตรากระหึม สนุกสนาน กับการโชว์หมุนเรือกระด้ง  เมือออกถึงกลางน้ำก็ยึดเรือเข้าด้วยกัน  ร้องเพลงเต้นรำสนุกสนานมาก

คนเรือสานแมลงตั๊กแตนให้พวกเราใส่นิ้วมือ

สนุกมากจน ต้องชื้อเบียรมาวอร์มก่อนมื้อเย็น ฮา

เบียรเสือเวียตนาม

บรรยากาศแสงสีราตรีเมืองดานัง

ร้านอาหารข้างทางที่ไกด์พาเราไปแวะรับประทานมืื้อเย็น อาหารอร่อยถูกปาก มีเวทีร้องเพลง บรรยากาศโดยรวมคึกคักเพราะมีนักกีฬามาฉลอง ตะโกนปลุกใจบ่อยทำเอาสะดุ้ง เหมือนกัน มันอะไรกัน

เมื่อรถถบัสพาส่งถึงโรงแรม อาบน้ำแล้วลงมาเดินเล่น เก็บบรรยากาศราตรีรอบๆสะพานมังกร และรูปปั้นปลามังกร

สะพานแห่งความรักที่หนุ่มสาวเอากุญแจมาใส่คล้องไว้

สะพานมังกรวันนี้ไม่พ่นน้ำพ่นไฟเพราะมังกรพ่นเฉพาะวันหยุดเสาร์อาทิตย์

ปลามังกรมองดูคล้ายๆสิงโตมังกรของสิงค์โปร์

แสงสี

สะพานที่ใครๆก็อยากไปปชมถ้้ามาถึงดานัง

หัวใจ คนไกลฝากไว้ให้มังกร ฮา

มันพ่นฝอยอย่างกะฝนตอนเข้าไปไกล้ๆ

มีกันหลายมุมตามที่เราเดินไป

มีหนุ่่มสาวและนักท่องเที่ยวจำนวนมาก